Aborcja za granica a aborcja w swietle polskiego prawa

W roku 2004 Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu  orzekł, że „nienarodzone dziecko nie jest uznawane za „osobę” bezpośrednio chronioną art. 2 Konwencji (prawo do życia), a nawet jeśli nienarodzone ma „prawo do życia”, to jest on implicite ograniczane przez prawa i interesy matki”.

 

 

Ustawodawca w art. 109 K.k. konstytuuje zasadę narodowości podmiotowej, zwaną także zasadą obywatelstwa. Zgodnie z nią niezależnie od tego, na terenie którego kraju obywatel polski popełnił przestępstwo, w razie jego powrotu do Polski będzie odpowiadał za to przestępstwo według prawa polskiego.

 

 

Zdaniem Sądu Najwyższego wyrażonym w wyroku w postanowieniu z dnia 20 listopada 1991 r. (sygn. I KZP 29/91) ustawodawca wychodzi z założenia, że obowiązkiem obywateli polskich, niezależnie od tego, gdzie się znajdują, jest przestrzeganie prawa polskiego. Warunkiem jednak powyższej odpowiedzialności karnej jest tzw. zasada podwójnej przestępności czynu, według której odpowiedzialność wchodzi w grę tylko wówczas, gdy czyn stanowi przestępstwo także w miejscu jego popełnienia (art. 111 § 1 K.k.).

 

 

Warunek ten jednak nie musi być spełniony, jeśli popełnione przez obywatela polskiego za granicą przestępstwo godzi w dobra wymienione w art. 112 K.k. Chodzi tu przede wszystkim o przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu wewnętrznemu lub zewnętrznemu Rzeczypospolitej Polskiej, przestępstwa przeciwko polskim urzędom lub funkcjonariuszom publicznym, przestępstwa przeciwko istotnym polskim interesom gospodarczym, przestępstwa fałszywych zeznań złożonych wobec urzędu polskiego, przestępstwa, z którego została osiągnięta, chociażby pośrednio, korzyść majątkowa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

 

 

Kwestia przestępności czynu popełnionego za granicą podlega ocenie in concreto, co oznacza, że nie wystarcza, by czyn ten wyczerpywał znamiona przestępstwa według prawa obcego. Musi być on ponadto według tego prawa czynem zawinionym i karalnym.

 

 

Przepis art. 111 § 3 K.k. formułuje dwa odstępstwa od reguły, zgodnie z którą warunkiem odpowiedzialności za przestępstwa popełnione za granicą jest podwójna przestępność czynu. Pierwsze odstępstwo dotyczy polskiego funkcjonariusza publicznego, który pełniąc służbę za granicą, popełnił tam przestępstwo w związku z wykonywaniem swoich funkcji.

 

 

Drugie odstępstwo od wspomnianej reguły dotyczy popełnienia przestępstwa na terenie niepodlegającym żadnej władzy państwowej, a więc na terenie, na którym nie obowiązuje żadna ustawa karna. Odstępstwo jest w tym wypadku oczywiste.

 

 

Przenosząc rozważania teoretyczne na grunt przedmiotowej sprawy, wskazać należy, że jeżeli aborcja została dokonana w państwie, w którym taki zabieg może być przeprowadzony legalnie, i taki też został przeprowadzony, wówczas z uwagi na to, iż nie zachodzi warunek podwójnej przestępczości czynu, nie będziesz podlegac odpowiedzialności karnej na podstawie polskiego Kodeku karnego.

 

 

Wielka Brytania – ciąża może być legalnie przerwana, jeśli dwóch lekarzy (może być tylko jeden) wyda opinię, że kontynuowanie ciąży stanowi większe ryzyko dla kobiety niż usunięcie ciąży lub jeśli istnieje ryzyko, że dziecko urodzi się upośledzone. Nie jest określony czas trwania ciąży, w którym może być dokonane jej legalne przerwanie. Obecnie nawet 11-letnie dziewczynki mają w Wlk. Brytanii zapewniony dostęp do tabletek antykoncepcyjnych i poronnych oraz aborcji, bez zgody i wiedzy rodziców.